Ο Νίτσε στο μπαλκόνι-Κάρλος Φουέντες

<<Το πεπρωμένο έρχεται χωρίς την θέλησή μας; Η είμαστε εμείς που το προκαλούμε;>>

Ο Φουέντες, ένας πολύ γνωστός Μεξικανός συγγραφέας, συνθέτει ένα έργο πολυεπίπεδο με κεντρικό ήρωα Νίτσε. Ο αφηγητής βρίσκεται σε ένα μπαλκόνι ξενοδοχείου στο Μεξικό, όπου συναντά δίπλα έναν παράξενο άνδρα ο οποίος ισχυρίζεται πως είναι ο Νίτσε, ο  γνωστός φιλόσοφος. Η θέα τους απ’το μπαλκόνι είναι μια αναταραχή η οποία οδηγεί σε επανάσταση. Οι δύο άνδρες παρακολουθούν την κατάσταση και συνδιαλέγονται για θέματα εξουσίας, επανάστασης, πολιτικής αστάθειας.

Η όλη συζήτηση έχει φιλοσοφική χροιά και υπάρχει ομαλή μετάβαση από το ένα θέμα στο άλλο. Ο αφηγητής μέσα απ’την μέθοδο της μαιευτικής προσπαθεί να πείσει πως οι απόψεις του συνάδουν με του Νίτσε. Για να στηρίξουν την θέση τους προβάλλουν ιστορίες χαρακτηριστικών τύπων ανθρώπων. Οι ιστορίες αυτές δείχνουν ανθρώπους καιροσκόπους, επαναστάτες, ονειροπόλους, αδίστακτους.

Αυτό που μένει στον αναγνώστη είναι η δομή της σκέψης του συγγραφέα, πως καταφέρνει μέσα από τα παραδείγματα να εξηγήσει την θέση του. Μία απ΄τις πολλές φιλοσοφικές έννοιες που μου άρεσε ήταν αυτή για το πεπρωμένο. Μου θύμισε τον στίχο του Σεφέρη << Η μοίρα μας χυμένο μολύβι, δεν  μπορεί να αλλάξει, δεν μπορεί να γίνει τίποτε>>.  Δίχως να έχω διαβάσει ποτέ Νίτσε-καθώς η φιλοσοφία με κουράζει-ήταν αρκετά ευχάριστο βιβλίο με βαθιά όμως νοήματα τα οποία επιδέχονται και δεύτερη και τρίτη ανάγνωση. Το κεντρικό θέμα είναι πάντα η επανάσταση η οποία αναλύεται κατά κόρον. Ο χωροχρόνος είναι πλασματικός μιας και ο Νίτσε υπάρχει στο σήμερα του αφηγητή επειδή έχει άδεια να επισκέπτεται την Γη μία φορά τον χρόνο για είκοσι τέσσερις ώρες. Αυτή είναι η άδεια του συγγραφέα να δανειστεί τις απόψεις του Νίτσε και να αποδείξει την διαχρονικότητά τους. Σίγουρα είναι και το στοιχείο εντυπωσιασμού του κειμένου, δεδομένου πως ο Νίτσε είναι ο πιο διάσημος φιλόσοφος του 19ου αι.  Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τέσσερις ενότητες όπου οι τίτλοι είναι φράσεις απ’τον εθνικό ύμνο του Μεξικού. Εκδόθηκε μετά τον θάνατο του συγγραφέα.

<<Τι είναι για σένα η δικαιοσύνη; Είναι η απόδειξη της ισότητας. Τι θα ήταν το αντίθετο; Η αδικία. Και ανάμεσα σε αυτά; Το αστάθμητο. Ο θάνατος. Ο εγωισμός>>.

Η μετάφραση είναι του Κρίτωνα Ηλιόπουλου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s