Hannah Kent- Έθιμα ταφής

Το βιβλίο της Hannah Kent που τον τελευταίο καιρό εμφανίζεται συνεχώς μπροστά μου-δικαίως τελικά- είναι μια πολύ αξιόλογη πρώτη δουλειά της ανερχόμενης συγγραφέως. Πάλι θα τολμήσω να πω πως ο τίτλος είναι απωθητικός προς τα εμένα όμως καλώς λένε να μην κρίνεις ένα βιβλίο απ’το εξώφυλλο.

21148359_1437850359597787_1670172909_n

Βρισκόμαστε στο 1829, στην βόρεια Ισλανδία όπου η Άγκνες Μαγκνουσντότιρ καταδικάζεται σε θάνατο για την δολοφονία δύο αντρών. Το βιβλίο ξεκινά με την Άγκνες να μετακομίζει στο σπίτι της οικογένειας Γιόνσον περιμένοντας την ημέρα της εκτέλεσής της. Η οικογένεια δεν την υποδέχεται καθόλου θερμά μιας και δεν είναι δική τους απόφαση αλλά τους το επιβάλλει ο νομαρχιακός επίτροπος. Οι δύο κόρες της οικογένειας στην αρχή είναι φοβισμένες γιατί η Άγκνες δεν θα μένει φυλακισμένη στο σπίτι αλλά θα εκτελεί χρέη παραδουλεύτρας. Η μια κόρη την συμπονεί και δεν την φοβάται η άλλη όμως ζηλεύει αφόρητα την επιρροή της ξένης στην οικογένεια. Στο πλευρό της Άγκνες έχουν ορίσει τον εφημέριο Τότι για να της συμπαρασταθεί και να την «επαναφέρει στον ίσιο δρόμο». Το μυθιστόρημα ξεκινά λοιπόν με τις σκέψεις της Άγκνες, η οποία στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου παραμένει αμίλητη. Τις στιγμές που παρακολουθεί ο αναγνώστης τις σκέψεις της δεν υπάρχει καμία ομολογία παρά μόνο απάθεια και ένα αίσθημα πως η αδικία την πνίγει. Καθώς προχωράει η αφήγηση, η ηρωίδα ξεκλειδώνει σκέψεις και συναισθήματα για το παρελθόν στον πνευματικό της και αναδρομικά παρακολουθούμε τι γίνεται μέχρι την επικείμενη μέρα της δολοφονίας. Μέχρι το τέλος του βιβλίου παρουσιάζεται μια διαφορετική όψη της αλήθειας, όμως δεν είναι αρκετή για να αποτρέψει το κακό.

Ένα βιβλίο που είναι εκτενές όμως δεν χαλαρώνει καθόλου η πλοκή. Αντιθέτως είναι πολύ δεμένη και δοσμένη, με μια ωριμότητα που δεν θα περίμενε κανείς απ’ την μικρή σε ηλικία Hannah, στο πρώτο της κιόλας μυθιστόρημα. Το βιβλίο πήρε μορφή μετά από ενδελεχή έρευνα σε δημόσια έγγραφα, μιας και η καταδίκη της Άγκνες είναι η τελευταία που εκτελέστηκε στην Ισλανδία.

«Είπαν ότι πρέπει να πεθάνω. Είπαν ότι έκλεψα την ανάσα άλλων ανθρώπων και τώρα πρέπει κι αυτοί να κλέψουν την δική μου….Θα χαθώ, θα σκορπίσω στον αέρα και στη νύχτα. Θα μας σβήσουν όλους, τον έναν μετά τον άλλον, ώσπου να μείνει μόνο το δικό τους φως, και μ’αυτό να βλέπουν τον εαυτό τους. Πού θα είμαι τότε εγώ;»

Παρότι κρατάει την αγωνία στο τέλος είναι λίγο απογοητευτική η πλευρά της Άγκνες που τελικά εξομολογείται την αλήθεια της. Η συγγραφέας τονίζει πως παρά τον αληθινό πυρήνα του βιβλίου πολλά πράγματα και ονόματα είναι μυθοπλασία και πως το μόνο που θέλει είναι να αποτυπώσει μια πιο διφορούμενη εικόνα αυτής της γυναίκας. Και το καταφέρνει πολύ καλά απ’την αρχή αφού παρουσιάζει μια κατηγορούμενη που δεν υπερασπίζεται την αθωότητά της αυτόματα δημιουργεί μια αίσθηση συμπόνιας απ’ την πλευρά του αναγνώστη.

Το συνιστώ γιατί είναι ένα βιβλίο για να περάσεις χαλαρά και ευχάριστα την ώρα σου.

Απ’τις εκδόσεις Ίκαρος σε μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου.

Να έχετε μια υπέροχη Κυριακή!

Advertisements

4 thoughts on “Hannah Kent- Έθιμα ταφής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s