Γιούγκερμαν και μια γενική θεώρηση για το: «Εγκλιματισμός κάτω απ’ τον Φοίβο»

Γεια σε όλους, η απουσία μου απ’τα γραπτά ήταν μεγάλη, όμως εδώ είμαι και επανήλθα με μια κριτική πάνω στον Γιούγκερμαν. Τι να πρωτοπώ για αυτό το βιβλίο, τόσο πυκνογραμμένο, δύο τόμοι, περίπου 900 σελίδες. Μου πήρε αρκετό καιρό να το τελειώσω άλλοτε το λάτρευα, άλλοτε με κούρασε ήταν σωστός άθλος!

19749747_1386497974733026_1168256578_o.jpg

  • Ο Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν λοιπόν είναι ένας Φιλανδός με μια τόσο πολυτάραχη ζωή, γεμάτη έρωτες, ακολασίες, κραιπάλες δοσμένες με λεπτομέρεια απ’ τον Καραγάτση. Ξεκινάει απ’ τα παιδικά του χρόνια στη Φιλανδία έως την εγκατάστασή του στον Πειραιά, όπου εργάζεται στην τράπεζα και καταφέρνει με τα χρόνια να αποκτήσει μεγάλη περιουσία. Παράλληλα απολαμβάνει τον έρωτα με όποιο θηλυκό βρεθεί δίπλα του, δέσμιος των σωματικών του αναγκών, χωρίς ποτέ να έχει συναισθηματική εξάρτηση από καμία σύντροφο.

Ο Καραγάτσης για ακόμα μια φορά πλάθει έναν τραγικό ήρωα, τον οποίο δεν μπορείς να μισήσεις. Εδώ έγκειται η μαεστρία του συγγραφέα, στο χτίσιμο ενός αντισυμβατικού ήρωα, ενός μέθυσου, γυναικά, χαρτοπαίκτη που δεν φαίνεται να τηρεί καμία ηθική αξία. Αυτόν τον άνθρωπο λοιπόν τον αίρει σε μια μεταιχμιακή σφαίρα του λογικού και του αλόγου κατευθυνόμενη απ’ αυτό που ονομάζουμε ριζικό. Η μοίρα που δεν θα τον αφήσει να ευτυχίσει και να έχει μια συμβατική ζωή. <<Η μοίρα των ανθρώπων είναι ο θάνατος>> είναι μια φράση που αναρωτιέται όταν σε μερικές στιγμές διαύγειας φεύγει απ’την επιφάνεια και εμβαθύνει παρακινούμενος απ’ τον καλό του φίλο και λογοτέχνη Μιχάλη Καραμάνο.

Αυτό που δεν μου άρεσε στο βιβλίο ήταν οι τελευταίες περίπου 150 σελίδες. Νομίζω πως εκεί κάνει αυτό που λέμε <<κοιλιά>> το βιβλίο. Όταν συναντώ ένα μεγάλο βιβλίο ξέρω ότι θα κάνει κοιλιά κάπου στην μέση περίπου μεταιχμιακά, δηλαδή πριν γίνει ένα μεγάλο γεγονός κάτι το οποίο θα συνταράξει την ροή της αφήγησης. Εδώ λοιπόν προς το τέλος το βιβλίο χάνει κάθε ενδιαφέρον, ο Γιούγκερμαν παρουσιάζεται σε πολύ μεγάλη ηλικία έχοντας χάσει τους πάντες και χωρίς να γίνεται τίποτα. Αυτό το τίποτα ο Καραγάτσης το γεμίζει με φιλοσοφικές θεωρήσεις του ίδιου του ήρωα για τα περασμένα, εν ολίγοις κάνει ένα συμμάζεμα του παρελθόντος και βγάζει κάποια συμπεράσματα. Το βρήκα πολύ αδύναμο το τέλος και τον θάνατο του Γιούγκερμαν εξίσου ανιαρό. Το βιβλίο για μένα προσωπικά σαν αναγνώστρια τελείωσε εκεί που χάθηκε η Βούλα.

  • Τώρα θέλω να κάνω μια γενική θεώρηση της τριλογίας. Ο Καραγάτσης τον Γιούγκερμαν, την Μεγάλη Χίμαιρα και τον Συνταγματάρχη Λιάπκιν τα ονόμασε «Εγκλιματισμός κάτω απ’τον Φοίβο». Μιας και ολοκλήρωσα τώρα αυτή την τριλογία θέλω να σταθώ σε μερικά σημεία. Πρώτα απ’όλα η λέξη εγκλιματισμός είναι όρος της βιολογίας και αφορά την διαδικασία προσαρμογής ενός έμβιου οργανισμού σε ένα νέο περιβάλλον. Η λέξη Φοίβος σημαίνει φωτεινός και επιπλέον είναι ένα προσωνύμιο του θεού Απόλλωνα. Ο Απόλλωνας ήταν θεός του φωτός, της μαντικής και συγκεκριμένα χαρακτηριζόταν αιώνιος έφηβος. Συνεπώς ο Καραγάτσης προσπαθεί να εντάξει τους τρεις ήρωες ( Μαρίνα, Λιάπκιν, Γιούγκερμαν) στον ελληνικό χώρο. Τρεις ήρωες οι οποίοι προέρχονται απ’ τον Βορρά. Στην Χίμαιρα η Μαρίνα είναι Γαλλίδα, Ο Λιάπκιν είναι Ρώσος και ο Γιούγκερμαν Φιλανδός. Η προσπάθεια εγκλιματισμού των τριών προσώπων πέφτει στο κενό, γιατί το ελληνικό φως όσο κι αν έλκει, είναι ανελέητο τελικά στους βόρειους αυτούς ανθρώπους. Το θέμα του ριζικού και της μοίρας είναι έντονο και στα τρία έργα. Επίσης ο ερωτισμός των τριών ηρώων είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού τους και διάχυτος σε όλη την αφήγηση. Δύο άντρες και μια γυναίκα με κοινό παρονομαστή την προσπάθεια ένταξης τους σε μια Ελλάδα πιο συντηρητική  απ’ τα ελεύθερα ήθη της Ευρώπης. Ένα ακόμα σημείο τομής των τριών είναι το παρελθόν που παίζει μεγάλο ρόλο στην ζωή τους που είναι η αφετηρία της πορείας τους, το στίγμα που τους ακολουθεί, το οποίο όσο κι αν παλεύουν να το πολεμήσουν έρχεται αδυσώπητο από μέσα τους και τους ωθεί σε αυτές τις συμπεριφορές.

Απ’τα τρία το αγαπημένο μου είναι η Χίμαιρα η οποία έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, ίσως γιατί ταυτίζομαι με την ηρωίδα λόγω φύλου. Παρόλα αυτά όλη η τριλογία αξίζει να διαβαστεί, η γραφή του Καραγάτση δεν απογοητεύει παρά μόνο γοητεύει και είναι συγγραφέας όλων των ηλικιών. Νομίζω και λόγω εποχής είναι ακόμα πιο απολαυστικό ανάγνωσμα για την παραλία και το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

 

Εκδότης Βιβλιοπωλείο της Εστίας

Να έχετε μια υπέροχη Κυριακή!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s